سال نو و بهار نو، نوروز 1392 خورشیدی، به همه ستمدیده گان افغانستان و دوستداران نوی و طراوت، فرخنده باد!

 

آمد نوروز و هم از بامداد

آمدنش فرخ و فرخنده باد

باز جهان خرم و خوب ایستاد

مرد زمستان و بهاران بزاد

 

"منوچهری دامغانی"

 

سازمان کارگران افغانستان (م.ل.م) فرارسیدن فصل بهار و نوروز گزین را برای توده های ستمدیده ی کشور عموما و پرولتاریای مملکت خصوصا، مبارکباد میگوید. نوروز، این نماد طراوت و باز زایی، از دیر زمانه ها بدین سو، مورد تجلیل و ستایش توده های ستمدیده ، شاعران  اندیشوران فرزانه بوده است، و بدیهی است که سپاهیان و راهیان تاریکی، این خجسته گی و میمنت را بر نمی تافته اند، و هنوز با دوره ی سیاه ی "طالبی" فاصله ی چندانی نداریم- سالیانی که پیکر ابریشمین این جشن کهنسال، به رگبار "دره" ی تعصب "مذهبی"-قبیله یی و تازیانه ی وجدان باخته گی و وطن فروشی بسته شد. کوردلان و فرهنگ ستیزانی که از پستان هژمونیسم پاکستان و فرسوده-گرایی ارتجاع عرب شیر جهالت مینوشند، هنوز در مبارزه بر ضد این جشن دلاویز سپر نیفگنده اند، و که نصب اعلامیه های عریض و طویل بر نمای خروجی مساجد جامع برخی از شهر های کشور، ( از جمله شهر کابل و مسجد جامع پلخمری) نشان دهنده آنست که این زاده گان استعمار و جهل، تا میتوانند در برابر مفاخر ملی و میراثهای گرانسنگ فرهنگی قرار میگیرند. نوروز را، برغم تب مرگ ارتجاع وطن فروش و غریق در منجلاب تازی-زده گی، گرامی داریم، و میله ی دهقان اش را پاس داریم. مفرش سبز آنرا با خون آزادیخواهی و قربان شدن در راه ی  درهم شکستن زنجیرهای اسارت طبقاتی، گلگون سازیم، و با از هم گسیختن بند های ستم طبقاتی ، ملی و مذهبی، این روز را، به مثابه ی روز انسجام انقلابی دهقانان فقیر و ستمدیده یی که نیروی عمده ی انقلاب دموکراتیک نوین اند، تحت درفش سرخ پرولتاریا، جشن گیریم. باشد که با به پیروزی رسیدن انقلاب دموکراتیک نوین، نوروز های سرخ، و آسایش توده یی را شاهد باشیم.

سرخ و رهایی بخش باد درفش تجلیل از نوروز و میله ی دهقان

به سوی انقلاب دموکراتیک نوین

مرگ به اشغالگران امریکایی-شرکا

بر  چیده باد بساط رژیم پوشالی شاه شجاع ثالث

بر باد باد خرگاه ی ارتجاع جهادی-خادی-طالبی از صحرای نوروزهای آینده

انقلاب زنده باد!

سازمان کارگران  افغانستان

نوروز 1392 خورشیدی